นิทรรศการแห่งความเดียวดาย เป็นความร่วมมือระหว่างนักออกแบบของเมืองไทยสองท่าน คนนึงพูดออกมาเป็นตัวหนังสือ ส่วนอีกคนนึงเล่าเรื่องราวและอธิบายมุมองของเขาด้วยภาพถ่าย

นิชา เรียนจบคณะมัณฑนศิลป์ ในสาขาออกแบบตกแต่งภายใน และร่ำเรียนต่อที่มหาลัยเดิมในสาขาแฟชั่นดีไซน์ที่ตัวเองสนใจ บทความของเธอ ต้องการให้คนอ่านได้มีความรู้สึกมีส่วนร่วมไปกับความเดียวดายในแบบของคนเมือง เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเวลาคนเราเกิดอาการเหงาอาจจะมีพฤติกรรมประหลาดๆที่ไม่สามารถอธิบายได้อย่างที่เธอเขียนเอาไว้ก็ได้  

อศิ เริ่มถ่ายรูปเมื่อไรไม่มีใครรู้ หากแต่ละรูปที่ผ่านออกมาจากกล้องของอศิมีแง่มุมที่น่าสนใจเสมอ ทั้งในเรื่องขององค์ประกอบและการเล่าเรื่องราว ในหัวข้อที่เกี่ยวกับความเดียวดายครั้งนี้ภาพถ่ายหลายๆชุดแสดงถึงความเหงาที่อยุ่ในส่วนลึกภายในจิตใจของมนุษย์ ไม่สวยงาม จับต้องไม่ได้ แต่สามารถรุ้สึกได้ อศิจบการศึกษาจาก คณะมัณฑนศิลป์ สาขาออกแบบตกแต่งภายในมหาวิทยาลัยศิลปากร ตอนนี้อศิทำงานอยู่ที่บริษัทออกแบบตกแต่งชื่อดังแห่งหนึ่งของเมืองไทย 

และ อศิ กับ นิชา ก็เป็นเพื่อนกัน 

งานที่แสดงออกมาอาจจะมีความแตกต่างในเรื่องของรูปแบบและวิธีการนำเสนอไปบ้าง แต่ทั้งคู่ก็ต้องการที่จะเล่าเรื่องราวในหัวข้อเดียวกัน ซึ่งนั่นก็คือแง่มุมบางอย่างในความเหงาของมนุษย์

ขอเชิญชมและกรุณาเขียนความเห็นหลังจากที่ท่านเสพเสร็จแล้วด้วยนะครับ